سفر

سلامي به گرمي نور خدا سلامي به زيبايي خورشيد تابستون اگرچه خيلي خيلي

گرمه و بعضي وقتا

هم آدمو كلافه مي كنه ولي گرماشو دوست داريم به قلباتون رجوع كنيد..........

نمي دونم جريان خواب آقاي خليل جوادي رو شنيديد يا نه ولي حتما دنبالش بريد

واوونو پيدا كنيد حتما

خوشتون مياد منم مي خوام دنبال خواب ايشونو بگيرم و براتون يه داستان ديگه رو

تعريف كنم

بعد از شنيدن خواب جناب آقاي خليل جوادي با خودم گفتم يه چيزي براي دل خودش

گفته ولش كن رفتم

خوابيدم.

خواب ديدم تا صبح مشغول راز ونياز و به جا آوردن نماز هستم.

نزديكيهاي صبح بود متوجه شدم يك كودك خوش سيما به نوع نماز خواندنم نگاه مي

كنه احساس كردم

داره يه جورايي لز راز و نياز من لذت

مي بره به قول آقاي جوادي به والضالينم كش دادم. نماز كه تمام شد به آن بچه

گفتم.توهم مي توني

نماز بخووني ؟ گفت بله گفتم مي توني مثل من نمازبخوني گفت خب بله گفتم پاشو

دو ركعت نماز

بخوان ببينم در اين حين گدايي داشت رد مي شد پسر بچه دست كرد تو جيبش يه

پول خردي به آن گدا

داد ونشست گفتم نماز چي شد ؟ گفت خواندم گفتم نفهميدم كي نماز خواندي

گفت اگر اينطور فكر

كني هيچ وقت نمي فهمي گفتم من واقعا نديدم تو نماز بخواني

گفت اگر اينطوري نگاه كني هيچ وقت نمي بيني من كه داشتم يواش يواش كلافه

مي شدم

بلند شدم دوباره نمازم را شروع كنم گفت

سجاده را صد پاره كن بفروش و دلق ميخواره كن

بگذر ز احرام خداني آن درد همكيش چاره كن

گفتم كفر نگو بچه من دارم به خاطر خدا نماز مي خوانم گفت

مغرب و مشرق بي نياز از تو و از ذكر نماز

دستي بر ياري بساز ياري آن بيچاره كن

گفتم انشاا... رفتم خانه ي خدا هم براي خودم و هم براي تو طلب عفوو بخشش مي

كنم گفت

بيت اللهي به در است آيينه ي حج پدر است

رفعت خلق را بهتر است افسار اسب عماره كن

گفتم تو برو يك گوشه مشغول بازي شو تا منم نمازم را تمام كنم گفت

لهب ولعب است اين جهان هيچ كس نديد يك كامروان

اسب جهالت مدوان (دستش را زد به سينه اش گفت) آتش بر اين سياره كن

در اين موقع بود كه صداي مهيبي به گوشم رسيد گفتم چه بود؟ گفت صداي صور

اسرافيل بود با وحشت

بسيار گفتم به اين زودي قيامت شد گفت

چون صور اسرافيل دميد برق از سر شيخم پريد

دامن حق را بدريد گفت حساب سجده را صد باره كن

اميدوارم منظور اين ماجرا رو فهميده باشيد دوستاي گلم من رو از نظرات زيباتون با

خبر كنيد منتظر نظرات

قشنگتون هستم

تا آپ بعدي خدا حافظ همتون باشه

به شکستن غرورآسمان به سودای سر عاشقان

به حق حق گریه شبانه پرنده گم کرده آشیا نه

به آن پرستوهای محاجر به لحظه پشیمانی فاجر

به شعری که از دل آورم

دوستت میدارم مادرم

به شالیزارودستان خسته به نشا درشالیزارنشسته

به مسا فران دور از دیار به چشمان منتظر یار

به اشک یتیم روی گونه به یاس ولاله ی سرخ وپونه

به صداقت وپاکی داورم

دوستت می دارم مادرم

به مسجدی دردیار غربت به سجده پاک روی تربت

به سبزی پهنای صحرا به رقص ماهیهای دریا

به تنهایی مرغ درقفس به شکرانه ییکی از نفس

به هنر انگشتان یاورم

دوستت می دارم مادرم

به نا قوس آن بانگ جرس به دادی آن یکی دادرس

سرمشقی معلم عشقم داد به قلم روی کاغذ زده فریاد

به زمزمه های جاری در نهر به موج خروشان در بهر

به تربت پاک حیدرم

دوست می دارمت مادرم

سبوحی که حافظ ز غیبش خواست

حجابی که صدری به عیبش خواست

زبانی که گفت موسی را درود

به شعری که هاتف ز غیبش سرود

نشانی به انگشتان دخترک

به شمعی عشقش بر دل شاپرک

نبود دوریت دمی باورم

دوستت می دارم مادرم

مادرم عاشقانه دوستت دارم

مادر

^{_{بی تو هرگز.....}}

^{_{به نام آنکه مرا آفرید وبرای خوشبختی من تورا.........}}

^{_{من در سفر خود از سپيدی تا سياهی راه رفتم}}

^{_{من در سفر خود راه رفتم}}

^{_{من در سفر خود مردمانی ديدم که مرا می ديدند}}

^{_{من در سفر خود مردمانی ديدم که مرا نديدند}}

^{_{مردمانی که مرا می ديدند همه در سياهی بودند}}

^{_{مردمانی که مرا نديدند نيز}}

^{_{من در سپيدی راه هيچ نديدم}}

^{_{که بنويسم در دفتر خود}}

^{_{در سياهی مطلق بودم}}

^{_{اما می ديدم چيزهايی که نمی بايست ديدن}}

^{_{وقتی که مرتکب جرمی شدم دويدم}}

^{_{وقتی که جرمی نکردم دويدم}}

^{_{وقتی که من دويدم از هيچ ترسيدم}}

^{_{او در پی من می آمد ....}}

^{_{و من هراسان گريختم !}}

^{_{من در سفر خود از سپيدی تا سياهی ترسيدم ؛}}

^{_{من در سفر خود از سپيدی تا سياهی گريختم ؛}}

^{_{من در سفر خود از سپيدی تا سياهی راه رفتم ؛}}

^{_{راه رفتن من چه غريب است ....}}

^{_{راه رفتن غريب است....}}

^{_{راه غريب است}}

^{_{من غريبم}}

^{_{غريب غربت}}